غافل از سهم بی خبری

مثل    ...   و  ...

restart  شده تمام خودم

نوشته شده توسط آقای غزلیات گلرخ در 88/06/22 ساعت 13:11 موضوع | لينک ثابت

دارد غزل ، قافیه را به چاه می ریزد

ما را به روی شما رو سیاه می ریزد

دارد به حرفهای مشترکی ، فقط

از آبروی کسی گناه  می ریزد

مثل خیال ، خواب و خمار

بی شک ،از آینه آه می ریزد

یعنی از آن دو ساعت تبعید شاعری

با واژه های خسته،به راه می ریزد

حالا به فرصت یک بهارغزل شدن

و گریه ای که از آن نگاه می ریزد

و بوسه های سرد منتظری

دارد برای همیشه تباه می ریزد...

                                                     *****************

از بس که به سهم این و آن زل زده اند

بر زندگی قشنگشان رل زده اند

باید که از این جناح دور شوند

وقتی که به سیدی فل زده اند

نوشته شده توسط آقای غزلیات گلرخ در 88/05/26 ساعت 2:37 موضوع | لينک ثابت

                             امشب برای دوری او رهگذر شدم

                             از خود به خود شدنی بی خبر شدم    

                             با ناله های گلوگیر او ، کمی

                             حال و هوای شاعری از همسفر شدم

                             باور نمی کنم که به فکرت نبوده است

                              وقتی که به چشمش سپر شدم

                              از خاطرات قدیمی که بگذرم شبی

                              اینک به زمزمه ای خنده ور شدم

                               با دامنی از زودباوری از او

                               از کوچه های دلم شعله ور شدم

                               یعنی بیا بپرس بگو که چرا؟

                                در پاره غزل چشم تر شدم

                                اینک کنار شما خنده می کنم

                                 امشب برای دوری او رهگذر شدم

                                            *************

                                   دیگر تو را نمی خنداند لبخند نگاهم

                                   ابروی تو را نمی لرزاند ایمای صدایم

                                   با رنگ و بوی دوگانه ات در راهم

                                   احساس تو را نمی فهمد افکار درونم

نوشته شده توسط آقای غزلیات گلرخ در 88/04/31 ساعت 19:17 موضوع | لينک ثابت

ظاهر و سیرت زیباست که مظهر شده است

دو سه تا حس نزولیست که مضرب شده است

در امید است که جز رنگ جماعت نشویم

شاید عاشق شدن هم الگوی مصرف شده است

نوشته شده توسط آقای غزلیات گلرخ در 88/02/24 ساعت 11:6 موضوع | لينک ثابت

     باي ذنب قتلت            {مصطفی دوهنده}

                 مردم تو رامعصوم بهداشت می شناسند              

یار مریضان و تهی دستان چاهورز می شناسند

این کوچه های غم زده ، ای مصطفی جان

آن ها تو را دل پاک و مومن می شناسند

*****************

          همسر به قاب عكس تو پرپرزنان مي گريد امشب

         مادر نگاهش را به خالي بودن گهواره عادت داده بود امشب

            اي مصطفي،خود هم براي مرگ خود شيون بياويز

                                         ديدي كه يادت را عذابي بر دلا افكنده بود  امشب                             

****************

    بعد از اين كار من اين است به تصوير تو اينگونه شدن

             ياد آن خاطره ها با ورق كاغذيش

             دل سوراخ تو را مي كشم انجا ترسيم

                 يا كه در خواب ببينم رخ زيباي تو را

نوشته شده توسط آقای غزلیات گلرخ در 88/01/30 ساعت 13:23 موضوع شعرهای چاهورز | لينک ثابت

       فتحعلی سنگینی سکوتت رابردوش آنهایی افکندی که نتوانستند حتی بوی کافورت را حس کنند و ندیدند ندیدنهارا و گرویدند به دیدنها با غمی شرم سار از بیهویتی درسایه اندیشه هویتسازت                                    

نوشته شده توسط آقای غزلیات گلرخ در 87/07/28 ساعت 13:36 موضوع | لينک ثابت